Blog

De top 5 Herinneringen aan docenten

Het sollicitatiegesprek is in volle gang, de kandidaat en ik hebben een goede klik en na de nodige vragen hebben wij nu vooral een gesprek, over van alles en nog wat! Zij was docente op een middelbare school en wij raakte niet uitgepraat over de verschillen tussen vroeger (ja, 10 jaar geleden is voor mij toch echt vroeger haha) en nu. De ontwikkelingen, de vakken, de leerlingen, alles kwam voorbij. “He”, zegt de sollicitante, “wat zijn dan eigenlijk jouw leukste herinneringen aan de middelbare school?” Ik kijk haar aan en er schieten 1001 dingen door mijn hoofd en mijn gebruikelijke keuzestress slaat toe. Je zou het niet zeggen, maar dit was toch een van de moeilijkste vragen die ik in tijden had gehad. Waarom? De middelbare school was een gouden tijd en ik heb de beste herinneringen aan deze periode. Het scheelt dat ik school zelf ook altijd heel leuk heb gevonden, maar de vrienden en vriendinnen die je maakt (waarvan ik er nog steeds een hoop heb), de nieuwe dingen die je ging ontdekken, de docenten, de lessen, ik vond het écht geweldig! Oké, even mijn gedachten op pauze en terug naar de vraag.. “Het állerleukste, vraag ik?” En ik kijk haar aan in de hoop dat zij iets specifieker zal zijn in haar vraag. “Ja”, zegt ze, “wat zijn bijvoorbeeld je leukste herinneringen aan docenten?”. Oké, gelukkig, dit maakt het specifieker en de keuzestress minder. Minder is alleen helaas niet hetzelfde als geen, maar naar aanleiding van deze vraag toch dieper na gaan denken, de ‘kill your darlings’ methode toegepast en voor jullie een top 5 samengesteld:

1. Cocktails op mijn verjaardag

Soms zijn het maar kleine dingen, maar soms ook enorme gebaren. Deze staat in ieder geval stipt op nummer 1! Wij zaten op dinsdagmiddag in een blokuur Frans en ik en mijn vriendinnen waren mijn ‘sweet 18’ al helemaal aan het uitstippelen toen het ‘nooit meer te vergeten’ moment kwam: “Jongens en meiden, de excursie naar Parijs is vastgesteld..” begon onze docente Frans. De datum die ik vervolgens hoorde was precies om mijn verjaardag heen en als 17-jarige zie je (ondanks dat je potverdorie naar Parijs gaat), je hele leven in duigen vallen. Na een aantal keer te hebben gevraagd of wij alsjeblieft uit mochten of iets anders mochten ondernemen voor mijn verjaardag werd dit een duidelijke nee; als er iets met ons zou gebeuren, kon de leiding dit zich niet permitteren. De teleurstelling was duidelijk van mijn gezicht af te lezen en mijn docente probeerde mij direct op te beuren en het er vervolgens bij te laten. Voor wij het wisten was het zover en waren wij onderweg naar Parijs, waar ik in de herberg aankom in een compleet versierde kamer; wauw! Na een hoop gekeet gaan slapen die avond, waarna ik wakker werd van gezang; een Frans liedje. Een Frans verjaardagsliedje. De hele klas en mijn docente stonden klaar met een ontbijt, een cadeautje (een Franse film uiteraard) en de mededeling dat er ’s avonds na onze opdrachten een plek was gereserveerd in een cocktailbar om te proosten op mijn verjaardag! “En dan sluip ik op een gegeven moment wel weg, als jullie maar om 12 uur terug zijn bij de Herberg”, knipoogde mijn docente mij toe. Ik keek haar aan en had geen idee hoe ik haar moest bedanken, dit was het mooiste wat zij voor dit net een paar uur 18-jarige meisje had kunnen doen! Een grote knuffel en een gemotiveerde presentatie over de Notre Dame die middag, dat was in ieder geval het minste wat ik kon doen.

2. Docenten zijn ook net mensen

Op de een of andere manier is het altijd gek om een leraar buiten school te zien. Soms moest je zelfs even denken waarom je die persoon nou herkent, omdat je de persoon in combinatie met de plek niet kon plaatsen. Dan zie je ze ‘in het wild’ en leek het voor mij altijd een beetje onwerkelijk of zoiets haha. Deze onwerkelijkheid werd ineens nog versterkt tijdens het schoolfeest, waar de ‘ineens veel leuker dan normaal geklede’ docenten stonden te swingen als een gek. Je was buiten schooltijd, op een plek dat niet aanvoelde als school en daar stonden ze; alle docenten, trots op hun organisatie en klaar voor een feestje. Waarom het nou precies zo een vreemde gewaarwording was? Ik heb werkelijk waar nog steeds geen idee, maar ik kan mij nog steeds zo goed herinneren! Ik vond het fantastisch dat zij ineens zo zichzelf waren en er even geen regels waren. Waren het ineens toch net mensen..

 

3. “Fuck me pumps”

Sinds een paar weken hadden wij een nieuwe Engels leraar; Brits, opgegroeid in Amerika en een beginner in de Nederlandse taal. Super interessant natuurlijk en iedereen was ook eigenlijk gelijk wel weg van hem kan ik mij herinneren. Hij was uniek en probeerde op creatieve wijze bepaalde lesmethoden uit. Soms wel erg creatief, bleek al snel. Wij zouden die dag namelijk luistertoetsen gaan oefenen en dit wilde hij graag ‘leuk’ maken. Kerst kwam er namelijk aan en aangezien hij een ‘all American’ jeugdtrauma had aan kerstavond, moest de rest extra leuk zijn! “Guys, we are going to practice through a song, here you go, the lyrics of Amy Winehouse – Fuck me pumps!” En na een korte stilte waarin hij begon met het uitdelen van de papieren songteksten, barstte wij (allemaal 13/14 jaar), natuurlijk uit in één grote lachbui; “Oh my god, meneer zei Fuck!” Proestte de meeste er in de tussentijd uit. Yep, dat was toen nog best een heel ding, zomaar vloeken.. Hij vroeg zich de rest van les af waarom iedereen heel hard meezong bij dit specifieke stuk van het refrein en waarom het een grote dierentuin werd in de klas, maar een luidkeels meezingende groep had hij voor elkaar gekregen!

 

4. De magie van buiten les

Het is uiteindelijk maar iets kleins, maar het maakte de dag zo speciaal! Iedere mooie dag zeurden wij er bijna wel om; “Meneer, kunt u niet buiten de les geven, het is zooooooo warm!”. Negen van de tien keer was het zinloos en was het beste wat wij konden krijgen dat alle ramen open gingen. Stiekem denk ik nu, dat wanneer wij het vroegen, de lol er al af was voor de docenten. Zij kwamen liever zelf met het idee, want dán was het pas echt speciaal. En dat was het ook.. Tekenen, wiskunde, biologie, Duits, voor al deze vakken heeft de docent(e) ons wel eens verrast met een buitensessie. De vijver bij school tekenen, de sinus, cosinus en tangens berekenen op de watertoren, de flora en fauna in het plantsoen bestuderen en presentaties geven in het Duits over wat je buiten zag. Ik kan echt niet al mijn lessen meer herinneren, maar die lessen die dan plotseling tóch buiten werden gegeven op een mooie dag, die blijven een mooie herinnering!

 

5. Voetbal lost alles op

Ja, ik hield van school en ik vond de meeste van mijn docenten top, maar ik kon ook nog al, hoe zal ik het zeggen, aanwezig zijn en werd er dan ook zeker wel eens uitgestuurd 😊.. Alsnog is een van mijn mooiste herinneringen die met de ‘docent van het uitstuurlokaal’. Ik had namelijk altijd een kleine voorsprong bij hem; ik was een meisje en ik voetbalde op vrij hoog niveau, hij vond het geweldig! Hij was er ook altijd bij wanneer wij weer meededen aan het zoveelste school voetbaltoernooi, dat zal mij altijd bijblijven. Maar het mooiste blijft dat wanneer ik een keer het uitstuur lokaal inliep, hij mij aankeek en zei; “Kelly, wat heb je nou gedaan joh? Niet handig he.. Hoe zijn je cijfers? Goed?” Ik knikte en vertelde over mijn laatste paar cijfers, waarop hij vervolgde; “oké mooi, dan leg ik het uitstuurbriefje stiekem even op deze andere stapel en dan kunnen wij het eens even over voetbal hebben..” Achteraf kan ik er heel hard om lachen en heb ik vooral ook veel respect voor deze docent, omdat ik nu weet dat hij altijd enorm goed de situatie kon inschatten. Hij was streng wanneer het moest, maar loste alles op met voetbal zodra dat kon!